فرودگاه زیبای بوداپست
فرودگاه بینالمللی (فری هگی) بوداپست یکی از فرودگاههای بزرگ اروپای شرقی و بزرگترین فرودگاه مجارستان است که در ۱۶ کیلومتری جنوب شرق بوداپست واقع شده است.
در این فرودگاه، امکان نشست و برخاست هواپیماهای مختلف از جمله جامبوجت بوئینگ، آنتونوف ۱۲۴ و آنتونوف ۲۲۵ وجود دارد، اما بیشتر هواپیماهایی که در فرودگاه نشست و برخاست میکنند، جتهای دو موتورهی ایرباس و بوئینگ و در برخی موارد، جتهای دور برد ۷۶۷ هستند. در سالهای اخیر، فرودگاه بوداپست با جذب شرکتهای هواپیمایی مختلف موفق شده است مسیرهای پروازی متعددی دایر کند و مسافران فرودگاه میتوانند از طریق پروازهای مستقیم یا ارتباطی، به فرودگاههای اروپا، آفریقا، آسیا، خاورمیانه و آمریکای شمالی سفر کنند.
فرودگاه بینالمللی« فری هگی» بوداپست در سطح بینالمللی با کدهای شناسایی BUD (یاتا) و LHPB (ایکایو) شناخته میشود و نام مجاری آن نیز از نام مالک زمین فرودگاه گرفته شده است. ترافیک مسافری این فرودگاه نیز با توجه به امکانات آن «مطلوب» است و طبق آمار رسمی اتحادیه بینالمللی فرودگاهها، در سال ۲۰۰۷ میلادی بیش از هشت میلیون و ۶۰۰ هزار نفر از این فرودگاه جا به جا شدند.
در سال ۲۰۰۵، دولت مجارستان در ازای دریافت ۴۶۴ میلیارد و ۵۰۰ میلیون فورنت مجارستان (تقریبا ۱/۲ میلیارد دلار)، ۷۵ درصد از سهام این فرودگاه را به گروه فرودگاهی انگلیس واگذار کرد. همچنین، طبق این قرارداد، حق بهرهبرداری از فرودگاه نیز تا ۷۵ سال دیگر به شرکت مذکور واگذار شد. در سال سال ۲۰۰۶، شرکت انگلیسی تصمیم گرفت سهام خود را واگذار کند که با موافقت دولت مجارستان، سهام این شرکت به گروه فرودگاهی «هاچتیف» آلمان واگذار شد. در۱۸ آوریل ۲۰۰۷، این فرودگاه که ترمینال یک خود را تحت بازسازی و نوسازی قرار داده بود، موفق شد به دلیل بافت تاریخی ساختمان ترمینال، جایزه معتبر «نوسترا» را به خود اختصاص دهد.
فرودگاه بوداپست در گذر زمان
در سال ۱۹۳۸ دولت وقت مجارستان به این نتیجه رسید که شهر زیبای بوداپست، شایسته برخورداری از یک فرودگاه بینالمللی مدرن است. اندکی بعد، ساخت فرودگاه به مناقصه گذاشته شد و در سال ۱۹۳۹، طرح «کارولی دیوید» پایهگذار معماری نوین در مجارستان، برای ساخت فرودگاه انتخاب شد.
با توجه به این که قرار بود فرودگاه کاربری نظامی نیز داشته باشد، از همان ابتدا محل ساخت تاسیسات نظامی و کشوری تعیین شد و اماکن و ابنیه هواپیمایی کشوری در شمال غرب، و ساختمانهای نظامی در جنوب غرب فرودگاه احداث شد.
عملیات عمرانی در سال ۱۹۴۲ شروع شد و ساخت فرودگاه در زمینهای حومهی شهر آغاز شد. برای دسترسی سریع به فرودگاه، عملیات ساخت یک جاده مخصوص نیز در سال ۱۹۴۰ آغاز، و سه سال بعد به پایان رسید. در آن سال ها، به دلیل شرایط جنگی ساخت تاسیسات نظامی شتاب بیشتری داشت، ولی احداث اماکن و ابنیه هواپیمایی کشوری به کندی پیش میرفت و این روند در سال ۱۹۴۴ کاملا متوقف شد.
این در حالی است که فعالیت رسمی فرودگاه در سال ۱۹۴۳ شروع شده بود، ولی عملا فقط باند و آشیانههای فرودگاه قابل استفاده بود، چرا که که بسیاری از تاسیسات دیگر در طول جنگ به شدت صدمه دیده بودند.
پس از جنگ جهانی دوم ،مجارستان تحت اشغال ارتش سرخ شوروی درآمد و همانند بسیاری از تاسیسات و زیر ساختهای دیگر، بازسازی و نوسازی فرودگاههای این کشور نیز در هالهای از ابهام قرار گرفت. در سال ۱۹۴۷، برنامه سه سالهای برای بازسازی فرودگاه تدوین شد و با اختصاص ۴۰ فورنت، عملیات عمرانی فرودگاه آغاز شد.
برنامه به خوبی پیش رفت و فرودگاه در مه ۱۹۵۰، پس از باز سازی کامل، به روی پروازها گشوده شد. با توجه به افزایش ترافیک فرودگاه در سالهای بعد، در سال ۱۹۶۵ طرح توسعه فرودگاه آماده شد، اما اجرای آن ۱۰ سال به تاخیر افتاد و فرودگاه در اواسط دههی ۷۰ توسعه یافت و امکانات جدیدی به آن افزوده شد. در سال ۱۹۷۳ مجموعهای در قالب یک شرکت هواپیمایی تاسیس شد که علاوه بر اداره فرودگاه، وظیفه سرمایهگذاری و انجام امور ناوبری هوایی را نیز برعهده گرفت. در سال ۱۹۷۴، تعداد مسافران فرودگاه از مرز یک میلیون نفر گذشت ودر سال ۱۹۷۷، برج مراقبت جدید و باند دوم نیز به بهرهبرداری رسید.
در دهه هشتاد، ترافیک فرودگاه بیش از پیش افزایش یافت و ساخت ترمینالی جدید در دستور کار قرار گرفت. این ترمینال که با وام دریافتی از یک شرکت اتریشی ساخته شده بود، در اول نوامبر ۱۹۸۵ افتتاح شد و در اختیار خطوط هوایی مالیو، لوفت هانزا، ایر فرانس و سویس ایر قرار گرفت. ترمینال قدیمی نیز با نام ترمینال یک، پذیرای مسافران سایر شرکتها شد.
در سال ۱۹۹۳، شرکت هواپیمایی ملی مجارستان نخستین پرواز خارجی خود را به مقصد نیویورک انجام داد و فصل جدیدی در تاریخ فعالیت فرودگاه گشوده شد. با توجه به افزایش ترافیک فرودگاه، ترمینال ۲ در سال ۱۹۹۷توسعه یافت و به تبع آن، ظرفیت فرودگاه نیز افزایش یافت. در سال ۲۰۰۵ با تصمیم دولت مجارستان مبنی بر خصوصیسازی فرودگاههای این کشور، ۷۵ درصد سهام فرودگاه بینالمللی بوداپست به یک شرکت انگلیسی واگذار شد که شرکت مذکور نیز اندکی بعد، سهام خود را به یک شرکت آلمانی واگذار کرد.
برگرفته شده از ماهنامه شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور
با تشکر از مهندس جواد خداپناه (کنترلر برج مراقبتپرواز تبریز)