فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور (قسمت دوم)


طرح‌های توسعه فرودگاه

طبق برنامه نهم توسعه مالزی، قرار است یک باند جدید و یک ساختمان جدید برای پاسخ‌گویی به نیاز روز افزون مسافران در فرودگاه احداث شود. در فاز دوم فرودگاه مقرر شده است که تا پایان 2008، تعداد مسافران به 35 میلیون نفر در سال برسد و در فاز سوم که پس از سال 2008 تا سال 2012 را در مورد نظر دارد، مقرر شده است که ظرفیت فرودگاه برای پذیرش 45 میلیون مسافر در سال توسعه یابد. در نوامبر سال 2006، دولت اعلام کرد که برنامه احداث یک خط ریلی ارتباطی میان ساختمان اصلی و ترمینال عمومی را در دستور کار خود دارد که از سال 2007 آغاز شده است. این خط، به طور مستقیم به خط اصلی راه‌آهن پر سرعت فرودگاه مرتبط خواهد بود.

شرکت خصوصی MAHB یا مالیشیا ایر پورتز هولدینگ براد (Malaysia Airports Holding Berhad ) نیز اعلام کرده است که به زودی طرح توسعه ترمینال پروازهای ارزان قیمت (LCCT) را برای پاسخ‌گویی به نیاز روزافزون مسافران به اجرا در خواهد آورد.

مقامات مالزی معتقدند وجود فضای کافی و امکانات لازم موجب شده است تا طرح توسعه فرودگاه را برای پذیرش سالانه 100 میلیون مسافر در سال 2020 تدارک ببیند. در این طرح، چهار باند فرود و دو ابر ترمینال که به دو ساختمان اقماری فرودگاه (SATELLITE BUILDING ) متصل خواهند شد، در نظر گرفته شده است.

ارتقا برای پذیرش ایرباس 380

MAHB به عنوان مجری اداره فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور، حدود 39 میلیون دلار برا ارتقای امکانات فرودگاهی در این فرودگاه به منظور پذیرش فرود هواپیمای ایرباس 380 اختصاص داده است. عملیات اجرایی کار از سوم آوریل 2006 آغاز شده است و انتظار می رود در ماههای آتی به پایان برسد. در این خصوص قرار است دو شانه در طرفین دو باند موجود به عرض 15 متر احداث شود. همچنین احداث تاکسی وی، Aerobridge های اضافی سکوی حرکت به نام های C17 و C27 و C37 نیز مدنظر است.

طراحی و زیر ساخت‌ها

طراحی فرودگاه توسط کیشو کوروکاوا، آرشیتکت معروف ژاپنی انجام شده است. ایده «فرودگاهی در جنگل و جنگلی در فرودگاه» در طراحی آن مورد توجه واقع شده و با همکاری موسسه مطالعات جنگلی مالزی، پروژه احداث فضای سبزدر اطراف فرودگاه به اجرا در آمده است. برای این کار تعداد زیادی از درختان جنگل‌های بارانی مالزی از ریشه کنده شده و یک بار دیگر در این منطقه کاشته شده است.

همچنین خطوط جاده‌ای به‌گونه ای طراحی شده‌اند که ترافیک انسانی را به گوشه و کنار فرودگاه منتقل کرده و ترافیک آرامی را حتی در صورت رسیدن به ظرفیت جابجایی 100 میلیون مسافر در سال فراهم می‌کنند. تجهیزات منطبق با استانداردهای جهانی نیز برای مسافران معلول در این فرودگاه تعبیه شده‌اند. به علاوه انتقال مسافران به سالن‌های پروازی به صورت اتوماسیون در تمام ترمینال‌ها انجام می‌شود. باندها و ساختمان‌های پروازی فضایی بالغ بر 100 کیلومتر مربع را شامل می‌شوند و در حال حاضر امکان تردد بیش از 100 هواپیما در آن واحد در مسیرهای ویژه حرکتی فراهم است. 216 کانتر کنترل در 6 راهرو اصلی کنترل قرار گرفته‌اند. فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور اولین فرودگاهی است که در آن سیستم مدیریت جامع فرودگاهی (TAMS) به کار گرفته شده است.
TAMS : Total Airport Management System

برج مراقبت پرواز

ارتفاع این برج 130 متر است و دومین برج مراقبت بلند در جهان پس از برج مراقبت فرودگاه بین‌المللی بانکوک به شمار می رود. شکل برج مانند مشعل المپیک است و در آن سیستم‌های مراقبت پرواز و تجهیزات راداری نصب شده است.

باندها

این فرودگاه دارای دو باند موازی است که هر یک حدود 4000 متر طول و 60 متر عرض دارند. هر باند همچنین 10 تاکسی‌وی داردکه طی آن بین 2 تا 10 دقیقه زمان می‌برد. در هر ساعت 120 هواپیما قادر به نشستن و برخاستن از این باندها هستند که این مهم مدیون سیستم‌های خدماتی کامل باند و پرسنل ماهر برج مراقبت پرواز آن فرودگاه می‌باشد.


برگرفته شده از ماهنامه شرکت مادرتخصصی فرودگاه‌های کشور



Part 1>>Part 2