فرودگاه بینالمللی شارل دو گل پاریس
فرودگاه بینالمللی شارلدوگل، پاریس بزرگترین فرودگاه بینالمللی فرانسه و یکی از مهمترین مراکز هوانوردی جهان، در 25 کیلومتری شمالشرق پاریس، در منطقه رسی واقع شده است. این فرودگاه به پاس خدمات ژنرال شارل آندره ژوزف ماری دوگل، رهبر نیروهای جبهه فرانسه آزاد، به نام وی نامگذاری شده و در سطح بینالمللی با کدهای شناسایی CDG (یاتا)، LFPG (ایکائو) شناخته میشود.
فرودگاه شارلدوگل در سال 2007 میلادی، از لحاظ تعداد نشست و برخاست هواپیما با 522 هزار و 7 مورد بالاتر از فرودگاههای فرانکفورت و مادرید ایستاد و فرودگاه برتر اروپا لقب گرفت. این فرودگاه همچنین در بخش کارگو با جابجایی دو میلیون و 297 هزار و 896 تن کالا و با عملکردی بهتر نسبت به فرودگاههای فرانکفورت و آمستردام که به ترتیب دو میلیون و 169 هزار و 25 تن و یک میلیون و 651 هزار و 385 تن جابهجا کرده بودند فرودگاه نخست فارهسبز شناخته شد. فرودگاه بینالمللی پاریس در بخش مسافری نیز در میان سه فرودگاه برتر اروپا قرار گرفت. در سال گذشته 59 میلیون و 919 هزار و 383 مسافر از فرودگاه شارلدو گل جابجا شدند که این موفقیت فرودگاه معروف پاریس را از لحاظ ترافیک مسافری بعد از فرودگاه هیتروی لندن در جایگاه دوم قرار داد.
فرودگاه بینالمللی پاریس در فضایی به وسعت 32.38 کیلو مترمربع ساخته شده است که این وسعت زیاد شارلدو گل را از شش طرف به مناطق معروف حومه پاریس متصل میسازد. این فرودگاه زیرنظر گروه موسوم به فرودگاه پاریس اداره میشود. این گروه علاوه بر اداره فرودگاه شارلدو گل مدیریت فرودگاهی اورلی لو بورگه و چند فرودگاه کوچک دیگر در حومه پاریس را نیز برعهده دارد. عملیات ساخت این فرودگاه در سال 1966 با عنوان پروژه ساخت فرودگاه شمال پاریس آغاز شد و در سال 1974 به پایان رسید. این فرودگاه در هشتم مارس همان سال با تغییر نام به فرودگاه شارلدو گل فعالیت خود را آغاز کرد.
فرودگاه بینالمللی پاریس دارای سه ترمینال اصلی است که ترمینال یک قدیمیترین آنهاست. این ترمینال به شکل مدور در ده طبقه طراحی شده است و هفت بخش اقماری در آن وجود دارد که هر یک دارای چهار گیت ورودی و خروجی است. بخشهای اقماری از طریق کریدورهای زیرزمینی و سامانه انتقال خودکار به یکدیگر متصل میباشند که این امر موجب تسهیل تردد مسافران میشود. مهمترین ترمینال این فرودگاه ترمینال دو است که ابتدا برای پروازهای ایر فرانس در نظر گرفته شده بود اما به تدریج گسترش یافت و شرکتهای دیگر نیز در آن مستقر شدند. این ترمینال متشکل از شش ترمینال فرعی است که به ترتیب با نامهای A2 و B2 و C2 و D2 و E2 و F2 از یکدیگر متمایز میشوند. هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران در ترمینال C2 این فرودگاه مستقر است.
در 27 ژوین سال گذشته ترمینال ویژه ایر باس 380 واقع در شرق ترمینالهای E2 و F2 به بهرهبرداری رسید و عملیات ساخت ترمینال اقماری دیگر نیز با هدف افزایش ظرفیت فرودگاه با حمایت مالی Air France و KLM دردست انجام است که عملیات ساخت آن تا سال 2012 به پایان خواهد رسید. این ترمینال از لحاظ وسعت دومین ترمینال مسافری فرودگاهی اروپا پس از ترمینال چهار فرودگاه مادرید خواهد بود که در ساخت و تجهیز آن از بهترین مواد و تجهیزات استفاده میشود. ترمینال دو فرودگاه شارلدوگل در چند سال اخیر برای دولت فرانسه چندان خوشیمن نبوده است .
در 23 مه 2004 سقف بخشهایی از این ترمینال فرو ریخت که در این حادثه چهار نفر جان خود را از دست دادند و تعدادی نیز زخمی شدند. در 28 سپتامبر همان سال ترمینال سه فرودگاه دوبی نیز که ساخت آن در مراحل نهایی بود دچار حادثه مشابهی شد و بخشی از سقف آن فرو ریخت. نکته قابل تامل در این دو سانحه آن است که طراح هر دو ترمینال پل آندروی فرانسوی بود که این امر موجب جریحهدار شدن غرور فرانسویها شد. دولت فرانسه برای ایجاد ذهنیت مثبت از فرودگاههای این کشور در سال 2006 اعلام کرد برخی از ترمینالهای مسافری فرودگاههای فرانسه را به پروازهای حساس اختصاص خواهد یافت و در این راستا ضریب امنیتی این ترمینالها افزایش مییابد. دولت این کشور در سال گذشته تجهیزات ویژهای برای ترمینالهای ویژه خریداری کرد و کنترلهای امنیتی را در این ترمینالها افزایش داد. البته در حال حاضر فقط پروازهای به ایالات متحده و سرزمینهای اشغالی جزو پروازهای حساس محسوب شده و در خصوص سایر کشورها سختگیری خاصی اعمال نمیشود. ترمینال سه فرود گاه شارلدوگل نیز مخصوص پروازهای چارتر و ارزانقیمت است و امکانات خاصی ندارد. فرودگاه شارلدوگل از طریق شبکه قطار درون شهری به شهر پاریس و از طریق شبکه ریلی پیشرفته فرانسه به اکثر شهرهای مهم کشور از جمله لیون مارسی مون پلیه تولوز لیل و نانت متصل است.
این فرودگاه سوژه و محل ساخت فیلمها و آثار هنری متعددی بوده و جالب اینکه داستان معروفترین فیلم برگرفته شده از رخدادهای این فرودگاه را یک ایرانی رقم زده است. این فرد مهران کریمی ناصری نام دارد که در 26 اوت سال 1988 وارد این فرودگاه شد و به دلیل فقدان مدارک شناسایی به مدت هجده سال نتوانست از ترمینال فرودگاه خارج شود. وی در سال 2006 از فرودگاه شارلدوگل خارج شد و به مقصد نامعلومی رفت. استیون اسپیلبرگ در سال 2004 داستان زندگی آقای کریمی ناصری را در فیلمی با عنوان ترمینال به تصویر کشید. گفتنی است طبق مصوبه دولت فرانسه که در سال 2005 به مدیران فرودگاه شارلدوگل ابلاغ شد تصویربرداری از اماکن و حتی هواپیماهای در حال نشست و بر خاست این فرودگاه برای استفاده شخصی ممنوع است.
برگرفته شده از ماهنامه شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور