فرودگاه چانگي سنگاپور


فرودگاه چانگي فرودگاه اصلي و يكي از مهم‌ترين نقاط اتصال هواپيمايي در آسيا و به‌خصوص در منطقه جنوب‌شرقي آن محسوب مي‌شود. اين فرودگاه در 17 كيلومتري شمال‌شرقي مركز تجاري سنگاپور قرار داشته و 13 كيلو متر مربع وسعت دارد و محل استقرار خطوط هوايي سنگاپور و چندين خط هوايي مسافربري و باربري است.

در طي ماه آوريل سال جاري ميلادي، هر هفته 4340 پرواز توسط 80 خط هوايي به 116 فرودگاه در 59 كشور انجام پذيرفته است كه آمار جالبي به شمار مي آيد. فرودگاه چانگي با به خدمت گرفتن 1300نفر پرسنل، يكي از اجزا مهم اقتصاد سنگاپور به شمار مي‌رود به طوري‌كه ميزان گردش مالي فرودگاه سالانه حدود 3 ميليارد دلار مي‌باشد.

از زمان افتتاح در سال 1981، اين فرودگاه از نظر سطح ارايه سرويس همواره از رتبه ممتازي در صنعت هوانوردي برخوردار بوده و در طي دوره بيست ساله 1987 تا 2007 بيش از 28 جايزه مختلف را از آن خود ساخته و تنها در سال 2007 موفق به اخذ 19 جايزه در زمينه ارايه خدمات به مشتريان شده است.

تاريخچه

با رشد سريع تعداد پروازها و مسافرين از سالانه 300 هزار نفر به يك ميليون و 700 هزار نفر در سال 1970 و رسيدن به ميزان 4 ميليون نفر در سال 1975 فرودگاه قبلي سنگاپور به نام فرودگاه پايالبار پاسخ‌گوي نيازهاي آن كشور نبود. براي حل اين معضل 2 راه‌كار وجود داشت: توسعه فرودگاه پايالبار يا احداث فرودگاهي جديد.

در سال 1972تصميم به گسترش فرودگاه موجود گرفته شد ليكن پس از بحران نفتي سال 73 اين موضوع منتفي شد كه احاطه شدن فرودگاه توسط مناطق مسكوني و همچنين ايجاد آلودگي صوتي براي شهروندان از جمله دلايل آن بود. در سال 1975 پس از مطالعات همه‌جانبه، به چند دليل ساخت فرودگاهي جديد در انتهاي جزيره در محلي به نام چانگي مورد تصويب قرار گرفت كه از جمله آن دلايل مي‌توان به امكان پيشروي در دريا و گسترش جزيره به منظور توسعه آتي فرودگاه در دهه‌هاي بعدي و امكان انجام پروازها بر روي دريا به‌نحوي كه در سطح شهر آلودگي صوتي ايجاد نشود، اشاره نمود.

فاز اول فرودگاه با هزينه 1 ميليارد دلار در اول جولاي سال 1981 با فرود پرواز شماره 101 خط هوايي سنگاپور با 140 مسافر از كوالالامپور افتتاح گرديد كه آغاز رسمي عملياتي شدن آن پس از 5 ماه صورت پذيرفت و به‌تدريج در طي سال‌هاي بعد تكميل باند اول، ساخت باند دوم و افتتاح ترمينال هاي 1 و 2 ادامه پيدا كرد.

برج مراقبت‌پرواز

ساختمان برج مراقیت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) به عنوان بخشي از فاز اول توسعه فرودگاه ساخته شد.

باندها

فرودگاه چانگي داراي 2 باند موازي به طول 4000 متر و عرض 60 متر مي‌باشدكه باند 20 چپ به‌طوركامل در قسمت احيا شده دريا ساخته شده است. فرودگاه مجهز به 4 دستگاه فرود دقيق (ILS ) براي هر چهار باند است كه امكان پذيرش پروازها در شرايط بد هوا و ديد كم را فراهم مي‌سازند. ساخت باند موازي سوم فرودگاه نيز در دست مطالعه مي‌باشد.

ترمينال‌ها

ترمينال1

قديمي‌ترين ترمينال فرودگاه است كه از سال 1981 به كار گرفته شده كه طي چندين مرحله توسعه يافته است.اين ترمينال‌ها به شكل H ساخته شده تا بيشترين ظرفيت اتصال هواپيماها به Air bridge ها را داشته باشد و در حال حاضر ظرفيت جابجايي 21 ميليون نفردر سال را دارد.

ترمينال2

در سال 1990 به عنوان بخشي از فاز 2 در جنب ترمينال 1 افتتاح شد. اين ترمينال به موازات باند ساخته شده و كليه خطوط هوايي كشور سنگاپور به آن نقل مكان كردند. اين ترمينال شامل 4 قسمت مجزا بوده و داراي سينما، فروشگاه‌هاي متعدد، گلخانه و ....مي‌باشد.

ترمينال3

اين ترمينال با ظرفيت جابجايي سالانه 22 ميليون نفر داراي 28 خروجي است كه خروجي قابليت اتصال به هواپيماي غول پيكر اير باس 380 را دارد.

ترمينال4

در دست مطالعه بوده و به منظور بهره برداري در سال 2020 ساخته خواهد شد.

ترمينال پروازهاي ارزان‌قيمت

اين ترمينال با داشتن تسهيلات كمتر جهت استفاده خطوط هوايي كه پروازهاي ارزان‌تر رادر اختيار مسافرين قرار مي‌دهند در نظر گرفته شده است.

پذيرش هواپيماي ايرباس 380

باتوجه به اينكه خط هوايي سنگاپور، نخستين خريدار هواپيماي پهن‌پيكر ايرباس 380 بود، اقدامات مناسب جهت پذيرش اين هواپيما در اكتبر سال 2007 به عمل آمد. اين كشور با صرف 60 ميليون دلار كار توسعه ترمينال‌ها و زيرساخت‌هاي فرودگاهي از جمله وسيع كردن سالن‌هاي پذيرش مسافرين و گسترش طول تسمه نقاله‌ها از 70 به 90 متر را انجام داد.


برگرفته شده از ماهنامه شرکت مادر تخصصی فرودگاه‌های کشور