مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی)
مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) سیستمی است که برای جلوگیری از تصادفات و ایجاد بستری مناسب و کارآمد برای حرکت روان ترافیک (عبور و مرور) هوایی، راهنماییهای لازم را به کلیه پروازها ارایه میدهد.
مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) به سه زیرمجموعه تخصصی عمده قابل تفکیک میباشد که میتوان از آنها با عناوین واحد کنترل ترافیک فرودگاه (Tower) و واحد کنترل تقرب (Approach) و واحد کنترل مسیر پرواز (Area Control Center) نام برد. واحد کنترل ترافیک فرودگاه مسوول هدایت ترافیک هوایی در محدوده معمولا 5 ناتیکالمایلی هر فرودگاه میباشد، در حالیکه ترافیک موجود در مسیر بین پایانههای اصلی و همچنین نقاطی که به دلیل نداشتن ترافیک قابل توجه، نیازی به یک Approach مجهز ندارند، توسط واحد کنترل مسیر (ACC) هدایت میشوند و در مناطقی که بهدلیل وجود چند فرودگاه حجم ترافیک هوایی و درگیری ترافیک هوایی ایجاب میکند واحد کنترل تقرب (APP) مسوول هدایت ترافیک هوایی است.
افرادی که مسوول کنترل ترافیک هوایی هستند بهطور مصطلح آنان را کنترلر مینامند، در بعضی از نقاط کمترافیک پرسنل مورد نیاز بهطور مشترک و همزمان در TWR و APP با یکدیگر همکاری میکنند، در حالیکه در دیگر نقاط، برج مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) و APP کاملاً از یکدیگر جدا بوده (مانند فرودگاه مهرآباد و فرودگاه تبریز) و بهطور مستقل عمل میکنند.
کنترلرهای یک فرودگاه موظف هستند با ایجاد جدایی بین پروازها که در تاکسیروها (taxiways یا مسیرهای ارتباطی فرعی) و باندهای پروازی در حال حرکت میباشند، و همچنین برای آن دسته از هواپیماهایی که در محدوده هوایی آن فرودگاه در حال پرواز می باشند، شرایطی ایجاد نمایند تا هواپیماهای مذکور بتوانند حرکتی روان و کارآمد داشته باشند. مناطقی که در نزدیکی محدوده فرودگاه واقع شدهاند از داخل برج مراقبت، تحت نظارت قرار دارند. هماهنگ و مرتب کردن هواپیماهای ورودی برای نشستن در باند فرودگاه، و توزیع هواپیماهای خروجی و ارجاع کنترل آنها به واحدهای کنترل مسیر پرواز (ACC)، توسط واحد رادار انجام میپذیرد که در واحد APP واقع شده است.
هر مرکز کنترل (ACC) مسوولیت کنترل منطقهای به وسعت هزاران مایل را به عهده دارد که در ایران بالغ بر کل کشور میشود. مرکز کنترل ترافیک هوایی اوکلند واقع در ایالت کالیفرنیا مناطق زیادی از اقیانوس آرام را که مابین سواحل غربی آمریکا و گوام قرار دارند کنترل میکنند.
مراکز کنترل عموماً ترافیک هوایی را به کمک رادارهای دوربرد کنترل میکنند. در نقاطی که دسترسی به رادار میسر نمیباشد کنترل و ایجاد جدایی بین هواپیماها با بهرهگیری از روش پیچیده و سنتی کنترل بدون رادار صورت میپذیرد.
تصحیح شده ازدانشنامه آزاد ویکیپدیا