سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری 1
مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) در هر کشوری یکی از نهادهای زیرمجموعه سازمان هواپیمایی کشوری آن کشور میباشد، (در کشور ما نیز همین طور است) که سازمان هواپیمایی کشوری نیز به نوبه خود در مقیاسی بزرگتر زیرمجموعه سازمان هواپیمایی بینالمللی کشوری (ایکایو) میباشد که سازمان هواپیمایی هر کشوری طبق قانون متولی اجرای صحیح قوانین و استانداردهای مصوب ایکایو (که مهمترین آنها 18 انکس راهبردی ایکایو است) میباشد. بر این اساس نگاهی مختصر به سازمان هواپیمایی بینالمللی کشوری (ایکایو) داریم:
اکنون به طور مختصر هر یک از ضمایم را به طور مختصر مورد بحث قرار خواهیم داد:
ضمیمه شماره 1 (صدور گواهینامه کارکنان):
در مورد صدور گواهینامههای ریتینگ صلاحیتکاری برای پرسنل مراقبت پرواز (کنترل ترافیک هوایی) ،خلبانان ،تعمیرکاران هواپیما و بهطورکلی کسانی که با پرواز در ارتباط مستقیم میباشند.
ضمیمه شماره 2 (مقررات هوانوردی):
یکی از مهمترین ضمایم ایکایو برای مراقبین پرواز و خلبانان میباشد که دانشجویان خلبانی و مراقبین پرواز در اوایل دوره خود به عنوان یکی از دروس پایه میگذرانند.
در روزهای آینده به طور مفصل در مورد این انکس مطلب خواهیم نوشت.
مقررات هوانوردی شامل مقررات عمومی، مقررات پرواز با دید (VFR) و مقررات پرواز با دستگاه (IFR) میباشد که در این انکس آمده است.
ضمیمه شماره 3 (خدمات هواشناسی-هوانوردی بینالمللی):
در مورد ارایه خدمات هواشناسی به پرواز ها به صورت کدهای مخصوص از طریق مراقبین پرواز بحث میکند بهگونهای که این کدها در کمترین زمان مخابره شده و برای هر سه گروه قابل فهم باشد.
ضمیمه شماره 4 (نقشههای هوانوردی):
سازمان ایکایو در این زمینه ضوابط تهیه و نشر نقشههای هوانوردی را تعیین نموده است. خلبان یک پرواز قبل از شروع پرواز باید آگاهی کاملی از مسیر پرواز ،حداقل ارتفاع پروازی و همچنین نوع امکانات ارتباطی و ناوبری داشته باشد که میتواند این اطلاعات را از طریق استفاده از نقشههای هوانوردی به دست آورد.
ضمیمه شماره 5 (واحدهای اندازهگیری):
با توجه به اهمیت استفاده از واحد یکسان در هوانوردی بینالمللی سیستم متریک در کمیته ویژهای که در کنفرانس شیکاگو در سال 1944 تشکیل شد؛ تعیین گردید که نتیجه آن مجموعهای از جداول مخصوص واحدهای اندازهگیری بینالمللی مورد استفاده در هوانوردی میباشد و به صورت ضمیمه شماره 5 کنوانسیون منتشر شد.
ضمیمه شماره 6 (عملیات هواپیما):
ارایه حداقل استانداردها برای عملیات پروازهای بینالمللی به منظور اطمینان از حداکثر ایمنی و کارآیی آنها از موارد بحث شده در این انکس میباشد. این ضمیمه در سه جلد منتشر شده است .
ضمیمه شماره 7 (تابعیت و ثبت هواپیما):
هر هواپیما باید دارای یک شماره ثبت باشد که در کشوری که در آن عملیات انجام میدهد ثبت شده باشد. این انکس نحوه تعیین تابعیت و روش بینالمللی ثبت آنها معلوم گردیده است. براساس این انکس و بر اساس رعایت استانداردهای بینالمللی باید گواهینامه ثبت و تابعیت برای هر هواپیما صادر گردد. این گواهینامه باید همراه هواپیما بوده و علامت ثبت نیز همواره بر بدنه هواپیما نمودار باشد.
ضمیمه شماره 8 (قابلیت پرواز هواپیماها):
به منظور استمرار قابلیت پرواز هواپیماها استادانداردهای خاصی تعریف شده است که که هواپیماها برای انجام عملیات در کشور ثبتکننده باید گواهینامه قابلیت پرواز را بر اساس استاندار های این انکس بگیرد.
ضمیمه شماره 9 (تسهیلات):
در این ضمیمه به تمامی کشورها توصیه شده است تا کمیته تسهیلات را جهت هماهنگی لازم برای رعایت استانداردهای بینالمللی و کاهش زمان جابجایی مسافر و بار در فرودگاهها و افزایش سرعت سفر هوایی با کم کردن ایستاییها تشکیل دهد.
قسمت اول>> قسمت دوم