زمان در هواپیمایی (تایم U.T.C)


با توجه به بین‌المللی بودن امور هواپیمایی و با توجه به اینکه ملت‌های مختلف جهان با این حرفه به نوعی در ارتباط هستند، لذا سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری از سال‌های بسیار دور با انتشار رویه‌های استاندارد و یکنواخت سعی در یکسان‌سازی امور مختلف مربوط به هواپیمایی نموده است.

با توجه به اینکه یکی از مسایل بسیار مهم در هواپیمایی زمان می‌باشد بطوری که در یک سانحه آتش‌سوزی هواپیما اگر زمان رسیدن آتش‌نشانان به محل سقوط هواپیما بیش ازسه دقیقه باشد عملا چیزی از هواپیما باقی نمی ماند، و یا اینکه اگر هواپیما از زمان تخمینی که کنترلر برای رسیدن هواپیما به فرودگاهی محاسبه کرده است، بیش از سه دقیقه تاخیر کند باید گروه‌های جستجو و نجات برای یافتن هواپیما اعزام شوند، برای جلوگیری از سردرگمی بین خدمه پروازی و کنترلرها که با ملیت‌های مختلف و با زمان‌های محلی متفاوت درگیر این حرفه هستند و همچنین برای جلوگیری از هزینه‌های ناشی از اشتباهاتی که ممکن است در این رابطه به وجود آید، سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری تایم خاصی را برای امور هواپیمایی در نظر گرفته است.

این زمان که به تایم U.T.C معروف است مخفف کلمات فرانسوی Coordinated Universal Time می‌باشد که مبنای آن تایم گرینویچ می‌باشد و تمام امور هواپیمایی اعم از گزارشات پروازی، گزارشات هواشناسی و یا طرح‌های پروازی که نیاز به ثبت زمان در آنها می‌باشد براساس این زمان ثبت می‌گردد.

کنترلر هنگامی که به هواپیمایی در فرودگاهی اجازه روشن کردن موتورها راصادر می‌نماید به دنبال آن نیز باید زمان را با خلبان چک نماید تا اشتباهی در گزارشات پروازی پیش نیاید.